Een motie van wantrouwen tegen Geert Wilders?

"In 2007 kwam de Tweede Kamerfractie van de PVV tweemaal in actie tegen de dubbele nationaliteit voor (potentiële) bewindslieden. Op 15 februari trachtte Fritsma een motie in te dienen om te voorkomen dat de PvdA-politici Nebahat Albayrak en Ahmed Aboutaleb (die naast de Nederlandse de Turkse respectievelijk Marokkaanse nationaliteit bezitten) tot staatssecretaris zouden worden beëdigd in het kabinet-Balkenende IV. Fritsma werd echter door Kamervoorzitter Verbeet verzocht niet verder te gaan en de motie werd onder druk van de Kamer niet ingediend. Op 1 maart, tijdens de regeringsverklaring, kwam de PVV echter opnieuw over dit onderwerp in het geweer, toen beide politici inmiddels waren beëdigd. Fractievoorzitter Wilders diende een motie van wantrouwen in tegen Albayrak en Aboutaleb, met als argument dat hun dubbele nationaliteit tevens een dubbele landenloyaliteit met zich mee zou brengen. De schijn van belangenverstrengeling moest worden voorkomen, zo meende Wilders, en hij gebruikte onderzoeken die zouden aantonen dat een groot deel van de Nederlandse bevolking zijn standpunt deelde."

Geert Wilders heeft het hier over een dubbele landenloyaliteit.
Maar hoe zit dat met Geert Wilders en de PVV zelf?
Hebben zij een dubbele landenloyaliteit?

Op de kandidatenlijst van de PVV staat de heer Kortenoeven:

"Midden-Oostenspecialist. Kortenoeven is al tien jaar verbonden aan het Centrum voor Informatie en Documentatie Israel (CIDI). Hij schreef een groot aantal artikelen en boeken over de jihad tegen Israel, waaronder het boek De Kern van de Zaak. "Mijn inzet: het stoppen en terugdraaien van de islamisering van Nederland zodat ons land weer leefbaar wordt. Israel is onze eerste verdedigingslinie."

Dan hebben we natuurlijk ook nog de heer Brinkman (let op de vlag op zijn bureau):



En nu ook een foto van de fractiekamer van de PVV in Den Haag van een raadslid  van de PVV Arnoud van Doorn:

Bij deze dien ik een motie van wantrouwen in tegen Geert Wilders en de PVV in verband met het hebben van een dubbele landenloyaliteiten en vraag me serieus af in bij welk land de loyaliteit van Geert Wilders en de PVV nu eigenlijk ligt?

Bronnen: 1, 2, 3, 4

Aanval op Iran een wijs besluit?

De parallellen tussen de aanloop naar de oorlog tegen Irak en de aanloop die er nu is voor een oorlog tegen Iran worden meer een meer zichtbaar. Nu wordt steeds maar weer dezelfde mantra herhaald over de ontwikkeling van een kernwapen door Iran. Bij de aanloop naar de oorlog tegen Irak waren dit de zogenaamde "weapons of mass destruction" die nooit gevonden zijn. Nog maar niet te spreken over het ontbreken van enige aanwijzing van een plan van Iran om een kernwapen te bouwen van welke geheime dienst dan ook. Bij de Irak oorlog was hier in ieder geval nog sprake van, al was die informatie achteraf gezien zeer dubieus.
Irak was een land dat in feite al op haar knieën stond, maar in het geval van Iran hebben we met een heel ander land te maken en kunnen de gevolgen van zo'n aanval wel eens heel dichtbij komen, want Iran zou dan weleens hard terug kunnen slaan, wat u noeste arbeid aan u net bijgewerkte tuintje weleens in één keer teniet zou kunnen doen.

En of het nu een invasie betreft of een zogenaamde strategische aanval op de kerncentrales van Iran

dat zal voor Iran niets uitmaken want ook zij hebben het recht hun land te verdedigen. Luistert u anders nog even naar de Britse MP George Galloway die het een luisteraar nog even haarfijn uitlegt:

Het Israëlische regime en het Jodendom.

Als je kritiek hebt op Israël dan komt er vaak het verwijt dat je een antisemiet bent en trekt men die kritiek dus door met het haten van Joden.
Israël wordt dan gelijk getrokken met het gehele Jodendom en men doet het dan ook voor alsof alle Joden het eens zijn met het beleid van Israël en de oprichting van de staat Israël.
Dit is dus duidelijk niet het geval.
Ook veel Joden hebben kritiek op de staat Israël, zowel op religieuze, morele als op politieke gronden.
Dat is de reden dat ik deze blogjes zal gaan schrijven, om u op deze kritische Joden te wijzen, waar er dus ook geen gronden zijn voor de bewering van antisemitisme.
Natuurlijk doet Israël deze Joden dan af als extreem Joden, zelfhatende Joden enz.

Deel 1:

De religieuze gronden van de staat Israël.


De staat Israël is ontstaan uit de Zionistische stroming binnen het Jodendom dat een nationale beweging en ideologie is die een Joods thuisland of Joodse staat ondersteunt in het gebied waar in vroegere tijden de Joodse koninkrijken Israël en Judea lagen. De term verwijst naar de berg Zion waarmee Jeruzalem wordt aangeduid en werd voor het eerst gebruikt in 1890 door Nathan Birnbaum.

Zionisme zou gebaseerd zijn op bepaalde Bijbelgedeelten en op de mondelinge overlevering zoals de Talmud. Waar zij hun claim op berusten dat “God” hen het land dat zij nu Israël noemen belooft heeft.
In de Talmud staat echter dat men drie eden dient te zweren, namelijk géén geweld te zullen gebruiken wanneer men als groep zal terugkeren naar het heilige land én dat men zich niet tegen regeringen waar men in de verstrooiing zal leven zal verzetten, én niet vanwege onze zonden de komst van de Messias te verwachten (Tractate Kesubos 111a):

“King Solomon in Song of Songs thrice adjured the "daughters of Jerusalem" not to arouse or bestir the love until it is ready." The Talmud explains that we have been foresworn, by three strong oaths not to ascend to the Holy Land as a group using force, not to rebel against the governments of countries in which we live, and not by our sins, to prolong the coming of moshiach; as is written in Tractate Kesubos 111a .”

De chassidische stroming in het Jodendom bestrijden de Zionistische visie, want waar “God” de Joden een land beloofde in de Thora gaf hij in de Talmud dus ook drie duidelijke richtlijnen hoe dit beloofde land niet tot stand mocht komen en overtreden de Zionisten dus de drie eden die in de Talmud staan en keren zich daarmee dus af van “God”.
Daar waar de Zionisten het dus uitkomt beroepen zij zich op hun religieuze teksten maar verwerpen tegelijkertijd diezelfde religieuze teksten als hen dat niet uitkomt.

Nog een stroming die zich verzet tegen het Zionistische stroming in het Jodendom is de de charedische beweging.
De bekendste groep daarvan is de Neturei Karta.
De meeste leden van Neturei Karta zijn nakomelingen van Litouwse (Litvishe) Joden die rond het jaar 1830 naar het Heilige Land trokken. Vanwege hun kledingstijl worden ze vaak onterecht met chassidim verward. Zij vestigden zich in de Oude Stad van Jeruzalem en leefden daar in vrede met de Arabische moslims en christenen.

De Neturei Karta op bezoek bij President Ahmedinejad President van Iran:



Dit veranderde met de komst van de Zionistische beweging, die de staat Israël afdwongen doormiddel van geweld en tegen de wil van de toenmalige bewoners van dat land (waaronder dus ook Joden zelf, die wel trouw waren aan de eed uit de Talmud), wat dus in strijd was met de Talmud (namelijk géén geweld te zullen gebruiken wanneer men als groep zal terugkeren naar het heilige land én dat men zich niet tegen regeringen waar men in de verstrooiing zal leven zal verzetten).
Voordat de Zionistische beweging er was leefde de Joden, Christen en Arabische moslims er dus gewoon in vrede met elkaar.
Met de komst van de Zionistische beweging begon het conflict in het Midden-Oosten en zij deden dit tegen hun eigen religieuze geschriften in.

Aangezien antisemitisme op de charedische beweging niet kan worden toegepast zet het Zionisme deze Joden weg als extreem orthodoxe Joden en zij zijn ook niet gewenst in Israël. Hun families worden lastig gevallen en zij worden zelfs opgepakt en gemarteld door het Zionistische Israëlische regime.

In tegenstelling tot de Zionistische Joden konden de charedische Joden dus wel in vrede samenleven met zowel de Christenen als de Moslims die er woonden.

Kritiek op het Zionistische Israëlische regime is dus duidelijk niet gewenst in Israël en dit zal in de blogjes over het Israëlische regime en het Jodendom die volgen nog vaker naar voren komen.

Voor zover de feiten over de religieuze gronden van de staat Israël, waar je dus je vraagtekens bij kunt zetten.